„Koń ten był wyjątkowej urody. Sierść miał nie siwą, lecz wprost białą niczym śnieg, a oczy jasnoniebieskie. Wielkością przewyższał inne konie, bo mierzył przeszło dwa metry w kłębie. Wyglądał dostojnie. Gdyby ktoś się ośmielił wyrwać choć jeden włos z grzywy lub ogona, obwołano by go wielkim grzesznikiem. Koń był bowiem święty. Boski wierzchowiec miał nieziemskie przymioty. Potrafił wywróżyć rezultat walki.”