Istnieją zapisy, że w XVII wieku druty pończosznicze importowane były przez porty morskie w Gdańsku i Elblągu. Później zapewne zaczęto produkować je na miejscu, mieliśmy cechy iglarzy (np. w Krakowie), którzy zajmowali się produkcją igieł, możliwe więc, że produkowali także cienkie druty. Ludność wiejska być może korzystała z wyrobów miejscowego kowala, albo używała cienkich drewnianych patyków wystruganych z gałęzi twardych drzew.