Pszenica jak rękawica (Gawęda 1)

Przypuszczalnie to właśnie z okolic Krakowa umiejętności dziewiarskie zawędrowały na Podhale. Materialnym świadectwem tych wpływów są charakterystyczne wyroby dziane, zdobione podobnymi do tynieckich wzorami skandynawskimi, spopularyzowanymi w latach 30.–50. XX wieku, a do dziś wykorzystywanymi przez podhalańskich wytwórców. A może było inaczej? Może ten popyt na norweskie rękawice przybył do Tyńca właśnie z narciarskich stoków w Tatrach?

Dziewiarstwo naszych sąsiadów – Czechy i Słowacja

W XX wieku podczas badań archeologicznych prowadzonych w różnych kościołach na terenie dzisiejszej Czech (historycznie Królestwo Czech, Marchia Morawska i część Śląska) odnaleziono w grobach kilka par dzianych pończoch. Niektóre z nich w ogóle nie zostały przebadane; opublikowane raporty na temat pozostałych zawierały jedynie wymiary pończoch oraz wzmiankę, że zostały wykonane ściegiem dżersejowym i czasem ozdobione ściegami wykonanymi oczkami lewymi. Niektóre pończochy robione ręcznie uznawano za wykonane na ramie dziewiarskiej z powodu ich delikatności, a rząd oczek lewych biegnący wzdłuż tylnej części nogi często mylnie brano za prawdziwy szew.
Celem niniejszego artykułu jest wniesienie nowej wiedzy na temat dziewiarstwa w końcu XVI wieku i pierwszej połowie XVII wieku. Pończochy z sześciu pochówków datowanych na lata 1576–1626 oraz trzech o niepewnym datowaniu zostały przeanalizowane z perspektywy dziewiarki, a ich kształtowanie i wzory porównano z pończochami z tego samego okresu znalezionymi w innych krajach europejskich.