Produkcja dzianych nakryć głowy w Europie zapoczątkowana została we Francji, a prawdopodobnie także w Anglii, już w XIII wieku. Od XVI stulecia korporacje dziewiarzy, funkcjonujące w formie cechów, były szeroko rozpowszechnione w wielu regionach Europy. W niemal wszystkich gildiach głównymi wytworami były czapki i berety. Wśród nakryć głowy można wyróżnić cztery podstawowe typy: miękkie kaptury, zazwyczaj wiązane pod brodą, berety o zróżnicowanych kształtach, kapelusze z rondem oraz nocne czepki o mniej lub bardziej wydłużonej formie denka.