oprac. Anna Bednarz
Terminologia związana ze słowem dziewiarstwo w Polsce ulegała zmianom na przestrzeni wieków, odzwierciedlając zarówno rozwój technologiczny, jak i wpływy językowe oraz regionalne. W różnych okresach historycznych stosowano odmienne określenia na tę dziedzinę rzemiosła włókienniczego.
- XVI–XVIII wiek – dominującym terminem było pończosznictwo, odnoszące się do wyrobu dzianin wykonywanych ręcznie.
- XVIII–XIX wiek oraz początek XX wieku – upowszechniło się określenie trykotarstwo, zapożyczone z języka francuskiego (tricot), podkreślające związki z modą i technikami zachodnioeuropejskimi.
- Od drugiej połowy XX wieku – utrwaliło się współczesne pojęcie dziewiarstwo, obejmujące zarówno produkcję ręczną, jak i przemysłową dzianin.
W literaturze oraz mowie potocznej można spotkać również wiele innych określeń, odnoszących się do czynności dziewiarskich. Należą do nich m.in.: dzianie, dzierganie, pończoszkowa robota, robienie na drutach, robota na drutach (również: na igliczkach, spionkach), sztrykowanie, śtrykowanie, wiązanie, wiązana robota. Na terenach górskich używano również terminu plecenie, wywodzące się ze starosłowiańskiego rdzenia plet- („splatać, wiązać”).
Zróżnicowanie językowe ilustruje lokalne tradycje rękodzielnicze oraz ich ewolucję w kontekście przemian społecznych i technologicznych.
