To, co dzieje się dziś, jutro stanie się historią.
Badania nad historią dziewiarstwa są skomplikowane i jasno pokazują, że są możliwe tylko dzięki współpracy badaczy z różnych krajów. Świadczy to o tym, że dziewiarstwo nigdy nie było przypisane wyłącznie do jednego narodu, lecz stanowi element wspólnego, międzynarodowego dziedzictwa. Opisując historię dziewiarstwa w kontekście konkretnego kraju, należy więc pamiętać, że jest to opowieść uniwersalna, wykraczająca poza granice państwowe.
LINK
Analiza tkanin odkrytych w grobie św. Antoniego z Padwy (†1231) dostarcza kolejnego argumentu na rzecz tezy, że ornamenty uznawane w XIX wieku za charakterystycznie „norweskie” bądź „ludowe” mają znacznie wcześniejsze, średniowieczne pochodzenie. Wzory geometryczne i roślinne, widoczne w zachowanych fragmentach jedwabnych tkanin, wykazują wyraźne analogie do motywów obecnych w sztuce tekstylnej Europy Północnej i Środkowej.
Odkrycie to potwierdza, że wiele form dekoracyjnych, później utożsamianych z tradycją lokalną, funkcjonowało już w XIII wieku w obrębie śródziemnomorskiego kręgu kulturowego, a ich rozprzestrzenienie było wynikiem szerokiej wymiany artystycznej i handlowej.
Zabytek archeologiczny przechowywany w Muzeum Zamojskim w Zamościu. Początki produkcji przęślików z łupku owruckiego przypadają na drugą połowę X wieku … More
Fragmenty nieokreślonych bliżej średniowiecznych wyrobów dzianych odkryto na przykład w Londynie, z terenów polskich warto natomiast wspomnieć o datowanych na przełom XIII i XIV wieku znaleziskach z Równiny Dolnej, będących najstarszymi archeologicznym zabytkami dziewiarstwa w naszym kraju.
