Projekt Wełna i Koronki

Anna Bednarz

Projekt Wełna i Koronki to mój mały autorski projekt, który był zalążkiem różnych działań, w tym mocno przyczynił się do powstania Muzeum Dziewiarstwa. Początkowo działał przez kilka lat na moim prywatnym koncie na Facebooku i właściwie nie wychylał się poza te ramy. Z czasem materiałów zebrało się tak wiele, że nadszedł moment na ich uporządkowanie.

Kim jestem?

Rodzinna anegdota głosi, że gdy się urodziłam, starsza siostra wrzuciła mi do łóżeczka igłę. Szydełko i druty trafiły do moich rąk nieco później, a technik dziania uczyłam się od babci, która wiedzę przejęła od mojej prababci. Jestem więc co najmniej czwartym pokoleniem dziergającym w rodzinie i być może dlatego patrzę na dziewiarstwo przez pryzmat historii, która toczy się od pokoleń. Moje zainteresowania skierowały się ku badaniom nad przeszłością rękodzieła w Polsce, czego owocem jest strona internetowa Muzeum Dziewiarstwa. Inicjatywa ta ma na celu nie tylko uporządkowanie materiału źródłowego w układzie chronologicznym, regionalnym oraz tematycznym, ale także zapewnienie szerokiego dostępu do zebranej wiedzy wszystkim osobom zainteresowanym historią i kulturą materialną polskiego dziewiarstwa.

W tym wirtualnym muzeum mam zamiar dzielić się wiedzą, fascynującymi historiami dziewiarskimi, unikatowymi ciekawostkami oraz niezwykłymi zastosowaniami naturalnej przędzy i nici. Pasja dziewiarska skierowała mnie ku edukacji w dziedzinie włókiennictwa i jego historii. Moim celem stało się dogłębne poznanie tej szerokiej gałęzi nauki, w której od wieków tradycja spotyka się z nowoczesnością. Odwiedzam archiwa, biblioteki i muzea oraz przeglądam zasoby internetowe w poszukiwaniu interesujących informacji tematycznych, które mogą być inspirujące i fascynujące dla twórców. Szukam projektantów, artystów, rękodzielników, ambitnych i odważnych osób, od których można się uczyć i dzięki którym można poznawać najskrytsze tajemnice sztuki tekstylnej.

Wełna i koronki to tematy szczególnie bliskie mojemu sercu. Od zawsze.

Wełna, ponieważ jest jednym z najcenniejszych darów natury, którego piękno i wszechstronność zasługują na wyjątkowe miejsce w świecie ubioru, rzemiosła, ekologii oraz prężnie rozwijającego się rękodzieła.

Koronki, ponieważ te delikatne jak pajęczyny dekoracje, które na pierwszy rzut oka mogą wydawać się odległe od dziewiarstwa, są również warte specjalnej uwagi! Wielu uznanych projektantów tkanin zajmowało się zarówno dziewiarstwem, jak i koronkarstwem.

Skupiam się szczególnie na polskiej dzianinie i na polskich koronkach, gdyż zauważyłam, że jak zwykle „cudze chwalimy, swego nie znamy”. Zachwycamy się wspaniałymi wyrobami z całego świata i nie ma w tym oczywiście nic złego, wręcz przeciwnie! Warto jednak pamiętać, że polskie tkactwo i koronkarstwo mają wspaniałe tradycje i osiągnięcia, a polskie dziewiarstwo świetnie odnalazło się w aktualnych tendencjach światowych.

Z premedytacją nie omijam tkactwa, ponieważ tkane polskie kilimy były wizytówką polskiej sztuki dekoracyjnej i jako takie mogą dzisiaj stanowić źródło inspiracji, a równocześnie stanowią nasze narodowe dziedzictwo. Nie zapominam również o hafcie, w tym hafcie ludowym, z wzornictwa którego można czerpać wspaniałe pomysły, silnie oparte na polskiej tradycji.

Hodowla owiec w Polsce i na świecie oraz wyrób wełny – dawniej i dzisiaj – to kolejny ważny temat, warty uwagi.

Pojawiają się tutaj linki do wartościowych wykładów, które niosą wiedzę, czasem krótkie recenzje, czy „polecajki” książek, z których również możemy wiele się dowiedzieć.

Aby nie poprzestawać tylko na teorii, od czasu do czasu organizuję również jakieś wspólne dzierganie. Obecnie wraz z grupą polskich dziewiarek rozrzuconych w różnych miejscach świata, realizujemy różne wspólne projekty. Zachęcam do czerpania garściami z zebranych przez nas informacji oraz życzę wiele radości z odkrywania świata przędzy i dziewiarstwa, szczególnie naszego – polskiego, w którym dużo się dzieje! Zapraszam do współpracy wszystkich, którzy chcieliby podzielić się swoją wiedzą lub doświadczeniami, albo uczestniczyć w naszych wspólnych projektach.