autor: Gudrun Helgadottir
Abstrakt
Islandzki sweter jest postrzegany i odbierany jako wyrób tradycyjny – wręcz starożytny – autentycznie islandzki i wykonywany ręcznie przez islandzkie kobiety z wełny pochodzącej od islandzkich owiec. Mimo to, ten typ odzieży, określany po angielsku mianem „Icelandic sweater”, pojawił się dopiero w połowie XX wieku i niekoniecznie musi być wytwarzany w Islandii ani z lokalnej wełny.
Niemniej jednak sweter ten stanowi udany przykład „wynalezionej tradycji” (Hobsbawm & Ranger, 1983), ciesząc się popularnością zarówno wśród Islandczyków, jak i turystów od czasu swojego wprowadzenia w połowie XX wieku. Zyskał rangę symbolu narodowego, szczególnie w momentach kryzysu – na przykład podczas odbudowy wartości po załamaniu się islandzkiego systemu bankowego w 2008 roku.
Prześledziłam rozwój dyskursu wokół wełny i genezy islandzkiego swetra, analizując publikacje Islandzkiego Stowarzyszenia Rzemiosła, współczesny dyskurs projektowy w Islandii oraz jego wpływ na rozwój przemysłu wełnianego. Następnie powiązałam te elementy z pojęciami tradycji, autentyczności, kultury narodowej, wizerunku i pamiątki.
Słowa kluczowe: Lopapeysa / islandzki sweter, tekstylia, pamiątka, dziedzictwo, wizerunek
więcej – w j. angielskim – LINK