Na rosyjskojęzycznych stronach i forach dziewiarskich ścieg ten znany jest pod nazwą „Польская Резинка”, czyli „Ściągacz Polski”. Prawdopodobnie nazwa ta utrwaliła się dzięki wzorom publikowanym w magazynach dziewiarskich w czasach ZSRR.
Z biegiem lat ta nazwa weszła na stałe do słownictwa dziewiarskiego w krajach byłego Związku Radzieckiego i do dziś jest stosowana na określenie dwustronnego, elastycznego ściegu o dekoracyjnym wyglądzie. W Internecie funkcjonuje również pod angielską nazwą: „Polish Rib Stitch”.
Ściągacz Polski, zwany też Splotem Kłoskowym 1, to charakterystyczny ścieg dziewiarski, który wyróżnia się plastyczną strukturą i lekkim przesunięciem oczek, tworzącym subtelny, rytmiczny wzór. Klasyczny układ to dwa powtarzające się rzędy: pierwszy składa się z trzech oczek prawych i jednego lewego, a drugi z dwóch prawych, jednego lewego i jednego prawego. W efekcie powstaje bardzo dekoracyjna, elastyczna i równocześnie stabilna faktura.
Wzór jest dwustronny, co sprawia, że doskonale nadaje się do wyrobu szalików, kominów i innych akcesoriów, w których liczy się estetyka obu stron dzianiny. Dzięki sprężystej strukturze i wyraźnemu rysunkowi tworzy trójwymiarowy efekt, dodający projektom głębi i elegancji. Często stosuje się go również w czapkach z szerokim podwinięciem, które zyskują dzięki niemu efektowną objętość i klasyczny wygląd. Wykorzystuje się go też swetrach oversize, gdyż jego struktura dodaje dzianinie objętości i charakteru.
Zdj. LINK
Schemat:
Liczba oczek podzielna przez 4 + 2 oczka brzegowe.
Raport powtarzalny składa się z 4 oczek i 2 rzędów.
Przykład zastosowania w dzianinie:
Zdj. LINK
Źródła: