Choć historią dziewiarstwa i koronkarstwa zajmowałam się już kilka lat wcześniej, to dopiero stworzenie tego bloga — specjalnego miejsca w Internecie — stało się prawdziwym początkiem wspaniałej przygody. To właśnie od tego momentu historia polskiego dziewiarstwa zaczęła układać się w logiczną, chronologiczną opowieść.
Oczywiście – wciąż przed nami mnóstwo pracy: archiwa, biblioteki, zapiski, wspomnienia…
Ale już teraz widać wyraźnie, że polska społeczność dziewiarska nie ma się czego wstydzić! Przez wieki szliśmy ramię w ramię z innymi krajami Europy, wyprzedzając nawet niektóre z nich w poznawaniu i rozwijaniu technik dziania i szydełkowania.
Fakt, że nie mamy dziś wielu zabytków dziewiarskich w muzeach, wynika raczej z naszej burzliwej historii — zwłaszcza tragicznych wydarzeń wojennych — a nie z braku tradycji czy umiejętności dziania na przestrzeni wieków.
Bo przecież owce hodowano w Polsce już od XIII wieku, polskie przędzalnictwo ma długie i wspaniałe tradycje, a liczne cechy pończosznicze, od których zaczyna się pisana historia dziewiarstwa, istniały u nas już w XV stuleciu! Ta niezwykła przeszłość właśnie teraz odkrywa przed nami swoje tajemnice — a efektem tych odkryć jest to miejsce.
Z całego serca dziękuję wszystkim, którzy dostrzegają nasze zaangażowanie i wspierają nas swoimi pomysłami i swoją pomocą! Dziękujemy za każde podpowiedziane hasło, każdą ciekawostkę, wspomnienie i zdjęcie, które do nas trafia.
Wasze wizyty w muzeach, przesyłane informacje, udział w testach wzorów i wspólne dzierganie Polskich Rękawiczek 2025 — to wszystko buduje nasze wspólne dziedzictwo dziewiarskie.
Szczególne podziękowania kierujemy do naszych wspaniałych projektantek!
🌟 Iwonie Eriksson – za ogrom pracy, serce włożone w projekt Polskich Rękawiczek 2025, nieustanną promocję polskiego dziewiarstwa i rodzimej wełny.
🌟 Basi Hordyńskiej – za niesamowite zaangażowanie w powstanie naszej Kolekcji Polskich Wzorów i za to, że tak pięknie wplata je w swoje autorskie projekty.
🌟 Agnieszce Dzikiewicz-Krawczyk – za niezwykłe, oryginalne wzory inspirowane polskim dziedzictwem: tradycyjną ceramiką, haftem i tym, co najpiękniejsze w naszej kulturze.
Wasza twórczość to nie tylko estetyka — to historia, pasja i wspólnota. Dziękujemy, że jesteście z nami!
Dziękujemy wszystkim, którzy tu zaglądają — to naprawdę ogromna motywacja do dalszej pracy! Mamy ogromną nadzieję, że każdy z Was znajdzie tu wiedzę, a może nawet inspirację.
Pozdrawiam serdecznie,
Ania Bednarz,
Muzeum Dziewiarstwa