Analiza tkanin odkrytych w grobie św. Antoniego z Padwy (†1231) dostarcza kolejnego argumentu na rzecz tezy, że ornamenty uznawane w XIX wieku za charakterystycznie „norweskie” bądź „ludowe” mają znacznie wcześniejsze, średniowieczne pochodzenie. Wzory geometryczne i roślinne, widoczne w zachowanych fragmentach jedwabnych tkanin, wykazują wyraźne analogie do motywów obecnych w sztuce tekstylnej Europy Północnej i Środkowej.

Odkrycie to potwierdza, że wiele form dekoracyjnych, później utożsamianych z tradycją lokalną, funkcjonowało już w XIII wieku w obrębie śródziemnomorskiego kręgu kulturowego, a ich rozprzestrzenienie było wynikiem szerokiej wymiany artystycznej i handlowej.