Ewa Kępa – badaczka kultury współczesnej związana z Uniwersytetem w Białymstoku. Obecnie zajmuje się zagadnieniem reaktywacji tkactwa na Podlasiu. W tkaniu ceni możliwość eksperymentowania i tworzenia nowych form. Tkactwo na krosnach pojawiło się w jej życiu stosunkowo niedawno. Tka chodniki, makatki, poduszki i wiele innych artefaktów.
fragm.:
„Najprawdopodobniej, zapytani o przykład typowo męskiego hobby, większość ludzi dziś wymieniłaby piłkę nożną, wędkarstwo, modelarstwo czy pokera. Mało kto zapewne pomyślałby o robieniu na drutach lub szydełkowaniu jako o zajęciach uprawianych przez mężczyzn w czasie wolnym. Dzianie tradycyjnie kojarzy się z kobiecością. Wynika to z faktu, że to kobiety przez tysiące lat zajmowały się gospodarstwem domowym i były odpowiedzialne za wykonywanie ubrań, pościeli i ręczników. Tkactwo i szycie stanowiły istotny element ich codziennej rutyny przez wiele lat. Z historycznego punktu widzenia „dzianie było jedną z wielu powtarzalnych czynności, które należało wykonywać, aby utrzymać dom”. Dzianie postrzegane jest przede wszystkim jako kobiece zajęcie wykonywane w domu, a tym samym jako element stereotypowo pojmowanej kobiecości. Ręczne dzianie to zatem umiejętność, którą zazwyczaj posiadają kobiety i którą uczą się od innych kobiet. Co więcej, dzianie często bywa dziś postrzegane nie tylko jako zajęcie typowo kobiece, ale również jako „przestarzałe” – kojarzone z obrazem starszej kobiety siedzącej w fotelu na biegunach.”