Obraz, choć namalowany przez artystę spoza Polski, znajduje się w zbiorach Muzeum Narodowego w Warszawie i zasługuje na uwagę. Przedstawia wyjątkowo urokliwą scenę – spotkanie dwóch pokoleń: babci i wnuczki, których łączy nie tylko więź rodzinna, ale także wspólna pasja do robótek ręcznych. Widzimy, jak starsza kobieta z czułością i zaangażowaniem dzieli się swoją wiedzą – tak jak pokazuje wnuczce swoje pudełko z biżuterią, tak też przekazuje jej inne skarby – umiejętności i doświadczenie.
Dziewczynka trzyma w rękach wianek upleciony z kwiatów, lecz na jej kolanach leży rozpoczęta robótka na drutach, a kłębek wełny potoczył się już na podłogę.
Obok babci stoi kołowrotek – element, który podpowiada, że rozmowa toczy się wokół zajęć tradycyjnie przypisanych kobietom w XIX wieku: przędzenia, dziergania i dbałości o estetykę codziennych ubiorów. Obraz ten nie tylko ukazuje intymny moment międzypokoleniowego przekazu wiedzy, ale również przypomina o roli, jaką rękodzieło odgrywało w życiu kobiet – zarówno jako praktyczna umiejętność, jak i forma wyrażania wrażliwości i troski o piękno.
