Anna Bednarz (aktualizacja: 11-06-2026)
W 2026 roku Światowy Dzień Dziergania w Miejscach Publicznych (World Wide Knit in Public Day) przypada na: 13 czerwca 2026 r. Jest on obchodzony zawsze w drugą sobotę czerwca.
Powszechnie utrwalony stereotyp przedstawia dziewiarstwo jako zajęcie osób starszych. Chęć przełamania tego wizerunku oraz potrzeba integracji środowiska dziewiarskiego skłoniły Danielle Landes do ustanowienia w 2005 roku Światowego Dnia Robienia na Drutach w Miejscach Publicznych (World Wide Knit in Public Day, WWKIP Day).
Jest on obecnie największym międzynarodowym wydarzeniem integrującym społeczność dziewiarską. Jego idea narodziła się, gdy Danielle Landes opublikowała apel zachęcający miłośników dziewiarstwa do wyjścia z domów i wspólnego dziergania w przestrzeni publicznej. Jej inicjatywa miała na celu nie tylko popularyzację robienia na drutach, lecz także ukazanie go jako aktywności o wymiarze społecznym, sprzyjającej budowaniu relacji, wymianie doświadczeń oraz przełamywaniu stereotypów związanych z rękodziełem włókienniczym. Od tego czasu wydarzenie rozwinęło się w globalne święto wszystkich osób połączonych pasją do włóczki, drutów, szydełka i wspólnego tworzenia.
W pierwszym roku odbyło się ok. 25 spotkań. Już trzy lata później ich liczba wzrosła do około 800, a inicjatywa objęła społeczności dziewiarskie na całym świecie. Do 2014 roku WWKIP Day obchodzony był w formie tygodniowego święta, rozpoczynającego się w drugą sobotę czerwca i trwającego do trzeciej niedzieli tego miesiąca. Formuła ta sprzyjała organizacji licznych wydarzeń poświęconych dziewiarstwu oraz innym technikom włókienniczym. Od 2015 roku zdecydowano się jednak na koncentrację obchodów w jednym dniu, wyznaczonym na drugą sobotę czerwca. W 2016 roku w ramach WWKIP Day zorganizowano już ponad tysiąc wydarzeń w 57 krajach, a liczba uczestniczących społeczności nadal systematycznie rośnie.
Choć nazwa wydarzenia odnosi się bezpośrednio do robienia na drutach, jego charakter pozostaje otwarty i inkluzywny. W obchodach uczestniczą nie tylko osoby dziergające, lecz również szydełkujące, przędzące, haftujące oraz przedstawiciele innych dziedzin rękodzieła włókienniczego. W organizację wydarzenia zaangażowani są wolontariusze z wielu krajów. Od 2011 roku jego międzynarodową koordynatorką jest Astrid Salling z Kopenhagi.
Publiczne dzierganie dla wielu osób jest formą twórczej ekspresji, narzędziem relaksacji oraz sposobem uczestnictwa w życiu społecznym. Wspólne spotkania organizowane w parkach, bibliotekach, kawiarniach czy na miejskich placach sprzyjają wymianie doświadczeń, rozwijaniu umiejętności oraz budowaniu relacji opartych na wspólnych zainteresowaniach. Stanowią również przestrzeń do międzypokoleniowego dialogu i integracji osób reprezentujących różne środowiska społeczne.
Obecność dziewiarzy w przestrzeni publicznej pełni ponadto ważną funkcję popularyzatorską. Umożliwia prezentację technik rękodzielniczych szerszej publiczności, inspiruje obserwatorów do podjęcia własnych prób twórczych oraz przyczynia się do wzrostu zainteresowania tradycyjnymi rzemiosłami włókienniczymi. Publiczne dzierganie staje się tym samym formą promocji kultury rękodzielniczej i niematerialnego dziedzictwa kulturowego.
Istotnym aspektem tego rodzaju inicjatyw jest także przełamywanie stereotypów związanych z rękodziełem. Wydarzenia organizowane w ramach Światowego Dnia Robienia na Drutach w Miejscach Publicznych pokazują, że dziewiarstwo nie jest wyłącznie reliktem przeszłości, lecz dynamicznie rozwijającą się dziedziną twórczości, łączącą tradycyjne techniki z nowoczesnym wzornictwem i współczesnym stylem życia.
Światowy Dzień Dziergania w Miejscach Publicznych pokazuje, że dziewiarstwo pozostaje żywą i rozwijającą się formą twórczości, która łączy ludzi niezależnie od wieku, miejsca zamieszkania czy doświadczenia. To święto wspólnoty, kreatywności i pasji, które każdego roku przypomina, że robótki ręczne mają swoje miejsce nie tylko w domach, ale także w przestrzeni publicznej.